15. கடவுளின் வாக்குறுதி 15. TAMIL

 

15. கடவுளின் வாக்குறுதி 15

A. கடவுள்: நான் உன் கையை பிடித்து உன்னை கீழே விழாமல் பாதுகாக்கிறேன். . 

B. எனக்கான கடவுளின் வாக்குறுதி: நான் தடுமாறி விழுந்தாலும் முற்றிலும் வீழ்ந்து கிடக்கமாட்டேன்; கர்த்தர் தமது கரத்தினால் என்னைத் தாங்குகிறார். நான் பலவீனமாக இருக்கும்போது அவர் என்னைப் பலப்படுத்துகிறார்; நான் விழும்போது மீண்டும் எழுந்திருக்க உதவுகிறார்; நான் அவரை நம்பியிருக்கையில் உண்மையுடன் என்னைத் தாங்கி நடத்துகிறார். [சங் 37:24; சங் 145:14]

15a. கடவுளின் வாக்குறுதி: அவன் விழுந்தாலும் தள்ளுண்டு போவதில்லை; கர்த்தர் தமது கையினால் அவனைத் தாங்குகிறார்.  

15b. அவர்கள் விழுந்தாலும் வீழ்ந்து கிடக்கமாட்டார்கள்; ஆண்டவர் அவர்களைத் தம் கையால் தூக்கி நிறுத்துவார்.

_________________________________________________________________________

நாள் 15: தேவனுடைய கரத்தினால் தாங்கப்படுதல்

I. மையப்பொருள்: சர்வவல்லவரின் பாதுகாக்கும் பிடியில் பூரணமாய் இளைப்பாறுதல், சறுக்கல்களின் மத்தியில் தேவனுடைய கரத்தினால் மீண்டும் தூக்கி நிறுத்தப்படும் கிருபையில் களிகூருதல், மற்றும் சகல பள்ளத்தாக்குகளிலும் கிறிஸ்து நம்மை உறுதியாய்ப் பிடித்திருக்கிறார் என்ற அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தில் உறுதியாய் நடத்தல்.

II. தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் — வேத வசனம்: "அவன் விழுந்தாலும் தள்ளுண்டுபோவதில்லை; கர்த்தர் தமது கையினால் அவனைத் தாங்குகிறார்." [சங் 37:24]

III. தெய்வீக தியானம்: 1. நமது ஆவிக்குரிய நித்திய பாதுகாப்பு நாம் பலவீனமாய் தேவனைப் பிடித்திருக்கும் பிடியில் இல்லை; மாறாக, சர்வவல்லமையுள்ள தேவன் நம்மீது வைத்துள்ள மாறாத, உறுதியான கரத்தின் பிடியிலேயே உள்ளது. இந்த வீழ்ச்சியடைந்த உலகத்தில் நாம் யாத்திரை செய்யும்போது, சரீரச் சோர்வுகள், திடீர் மனப்புயல்கள், கடுமையான ஆவிக்குரிய போராட்டங்கள், மற்றும் எதிர்பாராத பலவீனங்கள் நம் கால்களைச் சறுக்க வைக்கக்கூடும். [சங் 73:2–3; சங் 94:18; 1 கொரி 10:12]

2. அத்தகைய பலவீனமான தருணங்களில், "இந்தச் சறுக்கல் உனது ஆவிக்குரிய வாழ்வின் முடிவு; உன் சாட்சி பாழாகிவிட்டது" என்று சத்துரு நம்மை அச்சுறுத்தப் பார்ப்பான். ஆனால் வேதவசனமோ ஒரு மாட்சிமை பொருந்திய ஜெயத்தின் சத்தியத்தை நமக்கு அறிவிக்கிறது: ஒரு விசுவாசியின் சறுக்கல் ஒருபோதும் அவனுடைய முடிவல்ல; ஏனெனில் நம்முடைய சர்வ இறையாண்மையுள்ள ஆண்டவர் நாம் விழும்போது இடைப்பட்டுத் தம் கரத்தினால் நம்மைத் தாங்கி, ஆக்கினைத்தீர்ப்பின் சேற்றிலிருந்து நம்மைத் தூக்கி நிறுத்துகிறார். [சங் 40:2; ரோம 8:1, 33–34; மீகா 7:8]

3. பலவீனப்பட்டு விழுந்த அப்போஸ்தலனாகிய பேதுருவை நினைவுகூர்ந்து பாருங்கள்: அவன் விழுவதற்கு முன்பாகவே அவனுடைய விசுவாசம் ஒழிந்துபோகாதபடி இயேசு அவனுக்காகப் பரிந்துபேசினார்; உயிர்த்தெழுந்த பின்பு அவனைக் கிருபையாய் மீண்டும் ஊழியத்தில் நிலைநிறுத்தினார். நாம் சறுக்கும்போது கிறிஸ்து நம்மைத் தள்ளிவிடுவதில்லை; மாறாக, நமது சுயபலத்தின் பெருமையை அகற்றி, அவருடைய பரிபூரண கிருபையையே நாம் முழுமையாய்ச் சார்ந்திருக்கும்படி நமது பலவீனங்களைத் திருத்துதலின் கருவியாகப் பயன்படுத்துகிறார். [லூக் 22:32; யோவா 21:15–17; 2 கொரி 12:9]

4. எனவே, இன்று பரிசுத்த தைரியத்தோடு உங்கள் தலையை உயர்த்தி முன்னேறிச் செல்லுங்கள். உங்கள் சொந்த நீதியினால் நீங்கள் காக்கப்படவில்லை, மாறாக ராஜாதி ராஜாவின் பலத்த நீதியின் வலதுகரத்தினால் தாங்கப்படுகிறீர்கள்; சோதனைகள் உங்கள் சூழ்நிலைகளை அசைத்தாலும், உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவுக்குள் உள்ள உங்களது அஸ்திபாரம் என்றென்றைக்கும் அசைக்கப்படாமல் உறுதியாய் நிற்கும். [சங் 63:8; ஏசா 41:10; 2 தீமோ 2:19]

IV. வாக்குத்தத்தத்தின்படி ஜெபம்: 1. சர்வ இறையாண்மையுள்ள தேவனாகிய கர்த்தாவே, பரிசுத்த பிதாவே, ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபின் தேவனும் எங்கள் ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் பிதாவுமானவரே, ஆழ்ந்த தாழ்மையோடும், பயபக்தியோடும், பூரண அர்ப்பணிப்போடும் உமது மாட்சிமை பொருந்திய சிங்காசனத்திற்கு முன்பாகப் பணிகிறேன். [1 நாளா 29:10–12; சங் 95:6; எபே 1:3]

2. நீதிமானுடைய நடைகளை உறுதிப்படுத்தி, அவனுடைய வழியில் பிரியமாயிருக்கிறவர் நீர் ஒருவரே; ஆயினும் என் சொந்த மாம்சத்தில் எந்த நிலைத்த பலனும் இல்லை என்பதையும், என் சுயத்தில் விடப்பட்டால் என் கால்கள் எளிதில் சறுக்கி பலவீனத்திற்குள் விழுந்து போகும் என்பதையும் அறிக்கையிடுகிறேன். சுயபலத்தை நம்பின பெருமைக்காகவும், மாம்சத்தின் புயத்தைச் சார்ந்திருந்த அறியாமைக்காகவும் என்னை மன்னித்தருளும். [சங் 37:23; எரே 17:5; ரோம 7:18; 1 யோவா 1:9]

3. நான் தடுமாறி விழுந்தாலும் முற்று முடியத் தள்ளுண்டு போகாதபடி உமது வல்லமையுள்ள கரம் என்னைத் தாங்குகிறது என்கிற உமது உடன்படிக்கை வாக்குத்தத்திற்காக என் முழு இருதயத்தோடும் உம்மைத் துதிக்கிறேன். சோதனைகள் நெருக்கும் போதும், மறைவான கண்ணிகள் என்னைச் சூழ்ந்து கொள்ளும்போதும், என் ஆத்துமா சோர்ந்து போகும்போதும், உமது மாறாத கரத்தை நீட்டி என் காலடிகளை நிலைநிறுத்தும். [சங் 37:24; சங் 94:18; ஏசா 41:13]

4. என்னை கோதுமையைப் போலப் புடைக்கப் பார்க்கும் சத்துருவின் சகல சத்தங்களையும் அடங்கப்பண்ணும்; எனக்காக இடைவிடாமல் பரிந்துபேசும் பிரதான ஆசாரியராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தினாலே குற்றவுணர்வின் சகல அக்கினியாஸ்திரங்களையும் அவித்துப்போடும். கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமை உமது கிருபைக்குள் என் இருதயத்தை உறுதியாயும் பத்திரமாயும் காத்துக்கொள்ளட்டும். [லூக் 22:31–32; ரோம 8:33–34; எபே 6:16; எபி 7:25]

5. உமது சிட்சைகளுக்கு இணங்கி, உமது இறையாண்மை கால அட்டவணையில் அமைதலாய் இளைப்பாறி, தாழ்மையுள்ள கீழ்ப்படிதலோடு நடக்கப் பரிசுத்த ஆவியினால் எனக்குப் பலன் தாரும்; உமது கிருபையின் மகிமைக்குப் புகழ்ச்சியாக, உமது பரலோக ராஜ்யத்திற்கென்று என்னைக் குற்றமற்றவனாய்/குற்றமற்றவளாய்க் காத்தருளும். எங்கள் ஆண்டவரும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் வல்லமையும் ஜெயமுமுள்ள நாமத்தில் வேண்டுகிறேன் பிதாவே. ஆமென். [சங் 138:8; 1 தெச 5:23–24; யூதா 24–25]

V. தனிப்பட்ட விசுவாச அறிக்கை மற்றும் பிரகடனம்: 1. என் தேவனாகிய கர்த்தர் என் நடைகளை உறுதிப்படுத்தி, என் பாதையில் பூரண பிரியமாய் இருக்கிறார் என்று நான் தைரியமாய் அறிக்கைபண்ணுகிறேன்! [சங் 37:23; நீதி 16:9]

2. கடுமையான சோதனைகள், திடீர் புயல்கள், அல்லது தற்காலிக சறுக்கல்களை நான் சந்தித்தாலும், நான் ஒருபோதும் அடியோடு தள்ளுண்டு போவதில்லை, கைவிடப்படுவதில்லை; ஏனெனில் சர்வவல்லவரின் இறையாண்மை கரம் என்னைத் தாங்குகிறது என்று விசுவாசத்தோடு அறிக்கை செய்கிறேன்! [சங் 37:24; 2 கொரி 4:8–9; மீகா 7:8]

3. சத்துருவின் சகல குற்றச்சாட்டுகளையும், முடக்குகிற குற்றவுணர்வுகளையும், வீழ்ச்சியின் பயங்களையும் நான் இயேசுவின் நாமத்தில் முற்றிலுமாய் வெறுத்துத் தள்ளுகிறேன்; இயேசு கிறிஸ்துவின் ஆணிபாய்ந்த கரங்களுக்குள் நான் பத்திரமாய் இருக்கிறேன் என்றும், எந்தச் சத்துருவும் என்னை என் பிதாவின் கரத்திலிருந்து பறித்துக்கொள்ள முடியாது என்றும் பிரகடனம் செய்கிறேன். [யோவா 10:28–29; ரோம 8:1; ஏசா 49:16]

4. என் கால்கள் தள்ளாடாதபடி என்னைக் காக்கிறவர் தமது கிருபையினால் என்னைத் தாங்கி, தமது மகிமையின் சந்நிதானத்திலே மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடே என்னைக் குற்றமற்றவனாய்/ குற்றமற்றவளாய் நிறுத்துவார் என்கிற பூரண நிச்சயத்தோடு, உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமையிலும் விசுவாசத்திலும் நான் முன்னேறிச் செல்வேன் என்று அறிக்கையிடுகிறேன்! [சங் 121:3; 2 தீமோ 4:18; யூதா 24]

VI. வேதவசனத்தின் அடிப்படையிலான நன்றி செலுத்துதல்: 1. "நீர் என் ஆத்துமாவை மரணத்திற்கும், என் கண்களைக் கண்ணீருக்கும், என் கால்களை இடறுதலுக்கும் தப்புவித்தீர்; நான் ஜீவனுள்ளோருடைய தேசத்திலே கர்த்தருக்கு முன்பாக நடப்பேன் என்று உம்மை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன்." [சங் 116:8–9]

2. "என் கால் சறுக்குகிறது என்று நான் சொல்லும்போது, கர்த்தாவே, உமது கிருபை என்னைத் தாங்குகிறது. என் உள்ளத்தில் விசாரங்கள் பெருகுகையில், உம்முடைய ஆறுதல்கள் என் ஆத்துமாவைத் தேற்றுகிறது." [சங் 94:18–19]

3. வழுவாதபடி நம்மைக் காக்கவும், தமது மகிமையுள்ள சந்நிதானத்திலே மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடே நம்மை மாசற்றவர்களாய் நிறுத்தவும் வல்லமையுள்ளவருமாய், தாம் ஒருவரே ஞானமுள்ளவருமாகிய நம்முடைய இரட்சகரான தேவனுக்கு, நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் மூலமாக, இப்பொழுதும் எப்பொழுதும் சர்வ காலங்களிலும், மகிமையும் மகத்துவமும் வல்லமையும் அதிகாரமும் உண்டாவதாக. ஆமென். அல்லேலூயா! [யூதா 24–25]

VII. நடைமுறை விசுவாசப் பயன்பாடு: 1. சுயநம்பிக்கையை அகற்றித் தாழ்மையைக் கடைப்பிடித்தல்: ஆவிக்குரிய தற்பெருமையையும் மாம்ச சுயநம்பிக்கையையும் முற்றிலுமாய் அகற்றிவிட்டு, ஒவ்வொரு நாளின் தொடக்கத்திலும் உங்கள் பலவீனங்களைப் பரிசுத்த ஆவியானவரிடம் ஒப்புக்கொடுத்து, அவருடைய தாங்கும் கிருபையை வேண்டி வாழுங்கள். [நீதி 16:18; 1 கொரி 10:12; கலா 5:25]

2. குற்றவுணர்வை உதறிவிட்டு உடனே மனந்திரும்புதல்: சிந்தனையிலோ, பேச்சிலோ, செயலிலோ ஏதேனும் சறுக்கல் ஏற்பட்டால், அவமானத்தில் முடங்கிவிடாமல் அல்லது விரக்தியில் கிடக்காமல், உடனே கல்வாரிச் சிலுவையண்டைக்கு ஓடிவந்து, கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தினால் சுத்திகரிக்கப்பட்டு அவருடைய நீதியிலே மீண்டும் எழுந்து நில்லுங்கள். [நீதி 28:13; மீகா 7:8; 1 யோவா 1:9]

3. பாரங்களையும் பயங்களையும் தேவனுடைய கரங்களில் அர்ப்பணித்தல்: எதிர்பாராத நெருக்கடிகளோ அல்லது உங்களின் பலவீனமான பகுதிகளோ உங்களைக் கலங்கப் பண்ணும்போது, அந்தப் பாரங்களை ஜெபத்திலே பிதாவின் கரங்களில் விசுவாசத்தோடு ஒப்புக் கொடுத்து, ஏற்ற காலத்தில் அவர் உங்கள் நடைகளை உறுதிப்படுத்துவார் என்று நம்பி இளைப்பாறுங்கள். [சங் 55:22; 1 பேது 5:6–7]

_________________________________________________________________________

III. வேத சூழலும் பொருளும்: 1. சங்கீதம் 37 என்பது தாவீது ராஜா தனது முதிர்ந்த வயதிலும் ஆவிக்குரிய அனுபவத்தின் முதிர்ச்சியிலும் பாடிய ஏவுதலால் உண்டான ஞான சங்கீதமாகும். பொல்லாதவர்களின் தற்காலிகமான செழிப்பைக் கண்டு நீதியை நாடுகிறவர்கள் கலங்கிச் சோர்ந்து போகாமல், கர்த்தரையே உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை இது போதிக்கிறது; துன்மார்க்கரின் நிலையில்லாத வாழ்வையும், யெகோவாவை நம்பியிருக்கிறவர்களின் நித்திய சுதந்தரத்தையும் இது ஒப்பிட்டுக் காட்டுகிறது. [சங் 37:1–2, 25, 34; நீதி 24:16]

2. 24-ஆம் வசனத்தில் "விழுந்தாலும்" (நஃபால்) என்ற எபிரேயச் சொல், கர்த்தரால் நடைகள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு அவருடைய வழியில் பிரியமாயிருக்கிற நீதிமானுக்கும் (வச. 23) கடுமையான சோதனைகளும், எதிர்பாராத நெருக்கடிகளும், தற்காலிக சறுக்கல்களும் குறுக்கிடக்கூடும் என்பதை வெளிப்படையாகக் காட்டுகிறது. ஆயினும், அவன் யூதால்—முற்றுமுடியத் தள்ளுண்டு போவதில்லை, அடியோடு தகர்க்கப்பட்டு நித்திய அழிவுக்குள் விழுவதில்லை என்று வேதம் திட்டவட்டமாய் முழங்குகிறது. [சங் 37:23–24; நீதி 24:16; மீகா 7:8]

3. விசுவாசியின் பாதுகாப்பிற்கான உத்தரவாதம் அவனுடைய சொந்த பலத்திலோ, விழிப்புணர்விலோ, அல்லது சுயமுயற்சியிலோ தங்கியிருக்கவில்லை; மாறாக, கர்த்தரே தமது பலத்த கரத்தினால் அவனைத் "தாங்குகிறார்" (சோமேக்) என்ற தெய்வீக ஆற்றலிலேயே தங்கியிருக்கிறது. இந்த எபிரேய வினைச்சொல், கீழே விழாதபடி அணைத்துப் பிடித்து, விழுந்தவனை மீண்டும் அழிவிலிருந்து தூக்கி நிறுத்தும் இடைவிடாத, பலத்த ஆதரவைக் குறிக்கிறது. [சங் 37:24; சங் 145:14; ஏசா 41:10]

4. புதிய ஏற்பாட்டின் மீட்பின் வெளிச்சத்தில், இந்த உடன்படிக்கை வாக்குத்தத்தம் ஆடுகளுடைய பெரிய மேய்ப்பராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் பரிபூரண நிறைவேற்றத்தைப் பெறுகிறது. விசுவாசம் ஒழிந்துபோகாதபடி நமக்காக இடைவிடாமல் பரிந்து பேசுகிற கிறிஸ்து, நாம் வழுவாதபடி நம்மைக் காத்து, தம்முடைய ஆணிபாய்ந்த கரத்திற்குள் நம்மைப் பத்திரமாய் வைத்திருக்கிறார்; வானத்திலோ, பூமியிலோ, அல்லது பாதாளத்திலோ உள்ள எந்தவொரு சக்தியினாலும் நம்மை அவருடைய கரத்திலிருந்து ஒருபோதும் பறித்துக் கொள்ள முடியாது. [லூக் 22:31–32; யோவா 10:28–29; யூதா 24]