GOD’S PROMISE 8 / கடவுளின் வாக்குறுதி 8

 

 GOD’S PROMISE 8 / கடவுளின் வாக்குறுதி 8

8. நான், என் குமாரனின் ஆவியை உங்கள் இருதயத்திற்குள் அனுப்பினேன், எனவே நீங்கள் என்னை தந்தை என்று அழைக்கிறீர்கள்.

நாள் 8: உள்ளத்தில் வாசம் செய்யும் குமாரனின் ஆவியும் புத்திர சுதந்தரத்தின் நெருக்கமும்

I. மையப்பொருள்: உள்ளத்தில் வாசம் செய்யும் கிறிஸ்துவின் ஆவியானவரின் பிரசன்னத்தில் களிகூருதல், பரலோகப் பிதாவோடுள்ள புத்திர சுதந்தரத்தின் நெருக்கமான ஐக்கியத்தில் இளைப்பாறுதல், மற்றும் இரட்சகருக்கு உடன்சுதந்தரரான தேவபிள்ளைகளுக்குரிய பூரண விடுதலையில் உறுதியாய் நடத்தல்.

II. தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் — வேத வசனம்: "மேலும் நீங்கள் புத்திரராயிருக்கிறபடியினால், அப்பா, பிதாவே! என்று கூப்பிடத்தக்கதாகத் தேவன் தமது குமாரனுடைய ஆவியை உங்கள் இருதயங்களில் அனுப்பினார்." [கலா 4:6]

III. தெய்வீக தியானம்: 1. ஓர் அடிமையானவன் தன் எஜமானின் சமூகத்திற்கு வரும்போது, தான் செய்யும் எந்தவொரு சிறிய பலவீனமும் அல்லது தவறும் கடுமையான கோபத்திற்கும் தள்ளப்படுதலுக்கும் வழிவகுக்குமோ என்கிற தீராத பயத்தோடே நடுங்குவான். பரிதாபமாக, அநேக விசுவாசிகள் இன்றளவும் தங்களது ஆவிக்குரிய வாழ்வில் இத்தகைய அடிமைத்தனத்தின் பயத்தோடேயே வாழ்கிறார்கள்; சர்வவல்லமையுள்ள தேவனைத் தங்களது சொந்தச் சடங்குகளினாலும் கிரியைகளினாலும் திருப்திப்படுத்த வேண்டும் என்று எண்ணித் தவிக்கிறார்கள். [லேவி 25:43; லூக் 15:19; 2 தீமோ 1:7]

2. ஆனால் கலாத்தியர் 4:6 இந்த ஆவிக்குரிய பயத்தை அடியோடு வேரறுக்கிறது. தேவன் நம்மை மீண்டும் பயத்திற்குள்ளாக்கும் அடிமைத்தனத்தின் ஆவியை நமக்குத் தராமல், புத்திரசுவிகாரத்தின் ஆவியையே, அதாவது தமது சொந்தப் பிரியமான குமாரனுடைய ஆவியையே நமக்குத் தந்திருக்கிறார். திரியேக தேவனுடைய மூன்றாம் ஆள்தத்துவமாகிய பரிசுத்த ஆவியானவர் உங்கள் உள்ளத்தில் வாசம் செய்து, நீங்கள் பிதாவின் சொந்தப் பிள்ளை என்ற நித்திய அடையாளத்திற்கு இடைவிடாமல் சாட்சி பகருகிறார். [ரோம 8:15–16; 1 கொரி 6:19; 1 யோவா 4:18]

3. கிறிஸ்துவின் ஆவியானவர் உங்களில் வாசம்பண்ணுகிறபடியால், நீங்கள் நடுங்க வைக்கும் நியாயாதிபதியின் முன் நிற்கவில்லை; மாறாக உடன்படிக்கையைக் காக்கும் அன்புள்ள பரலோகத் தகப்பனின் சமூகத்திற்குள் தைரியமாய் வருகிறீர்கள். உங்கள் பலவீனங்கள், கண்ணீர்கள், மற்றும் ஆவிக்குரிய போராட்டங்களின் மத்தியிலும், உங்களுக்குள்ளிருக்கும் பரிசுத்த ஆவியானவர் தாமே பரிந்துபேசி, "அப்பா, பிதாவே!" என்ற உருக்கமான ஜெப சத்தத்தை எழுப்புகிறார். [ரோம 8:26–27; எபி 4:16; 1 யோவா 3:1]

4. தேவனுடைய அன்பைச் சம்பாதிப்பதற்காகச் சுயபலத்தினால் போராடும் பாரமான அடிமைத்தனத்திலிருந்து நீங்கள் முற்றிலும் விடுதலையாக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள். இயேசு கிறிஸ்துவின் கல்வாரிச் சிலுவை உங்களின் முழு மீட்புக் கிரயத்தையும் செலுத்திவிட்டது, உயிர்த்தெழுதல் உங்கள் நீதியை உறுதிப்படுத்திவிட்டது, மற்றும் உங்களில் வாசம் செய்யும் ஆவியானவர் நீங்கள் பரலோகப் பிதாவின் கரத்திற்குள் நித்தியமாய் முத்திரையிடப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்பதற்கு மாறாத அச்சாரமாய் இருக்கிறார். [யோவா 10:28–29; ரோம 4:25; எபே 4:30]

IV. வாக்குத்தத்தத்தின்படி ஜெபம்: 1. எங்கள் அப்பா, பிதாவே, என் ஆண்டவரும் என் தேவனுமாகிய கர்த்தாவே, புத்திர சுதந்தரத்தின் தூய அன்போடும் பயபக்தியோடும் உமது பரிசுத்த சமுகத்தில் பணிகிறேன்; நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்திற்கு என்னை நீங்கலாக்கி மீட்கும்படி உமது நித்திய குமாரனை அனுப்பியதற்காகவும், "அப்பா, பிதாவே!" என்று கூப்பிடத்தக்கதாக உமது குமாரனுடைய ஆவியை என் இருதயத்திற்குள் அனுப்பிய உமது உன்னத கிருபைக்காகவும் உம்மைத் துதிக்கிறேன். [சங் 103:13; கலா 4:4–6]

2. பிதாவே, அன்பான பிள்ளையாய் வாழாமல், நடுங்குகிற அடிமையைப் போல வாழ்ந்து, உமது நிபந்தனையற்ற கிருபையை என் பலவீனமான உணர்வுகளினாலும் கிரியைகளினாலும் எடைபோட்டு, மீண்டும் சடங்காச்சார பயத்திற்குள் நான் வழிவிலகின தருணங்களை மன்னித்தருளும். [ரோம 8:15; 1 யோவா 1:9]

3. ஜீவனுள்ள தேவனுடைய பரிசுத்த ஆவியானவரே, அனாதைத்தனம், பயம், மற்றும் சத்துருவின் குற்றவுணர்வுகளின் சகல பொய்களையும் இயேசுவின் நாமத்தில் அடியோடு அகற்றியருளும்; நான் உன்னதமான தேவனுடைய சொந்தப் பிள்ளை என்ற அசைக்க முடியாத சாட்சியை என் ஆத்துமாவிற்குள் உயிர்ப்பித்தருளும். [ரோம 8:1, 16; 2 தீமோ 1:7]

4. பாடுகளும், வறட்சியான பாதைகளும், சோதனைகளும் என்னைச் சூழ்ந்துகொள்ளும்போது, 

"அப்பா, பிதாவே!" என்கிற புத்திர சுதந்தரத்தின் சத்தம் உயிர்த்தெழுதலின் வல்லமையோடு என் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து எழும்பட்டும்; உமது அன்பின் இறையாண்மையிலும் பாதுகாப்பிலும் இளைப்பாறத்தக்க பரிசுத்த தைரியத்தை எனக்குத் தந்தருளும். [மாற்கு 14:36; ரோம 8:26; எபி 4:16]

5. என் பேச்சிலும், பரிசுத்தத்திலும், அன்பிலும் இயேசு கிறிஸ்துவின் குடும்பச் சாயலுக்கு ஒப்பாக என்னை நாளுக்குநாள் மறுரூபப்படுத்தும்; என் முழு வாழ்க்கையும் உமது மகிமையான நாமத்திற்குப் புகழ்ச்சியாக விளங்க என்னை உமக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன். எங்கள் ஆண்டவரும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் விலையேறப்பெற்ற ஜெய நாமத்தில் வேண்டுகிறேன் பிதாவே. ஆமென். [ரோம 8:29; எபே 5:1–2; 1 பேது 1:15–16]

V. தனிப்பட்ட விசுவாச அறிக்கை மற்றும் பிரகடனம்: 1. நான் இனி பயத்திற்கோ, பாவத்திற்கோ, அல்லது ஆக்கினைத்தீர்ப்பிற்கோ அடிமை அல்ல; மாறாக ஜீவனுள்ள தேவனால் முழுமையாய் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு நேசிக்கப்பட்ட அவருடைய சொந்தப் பிள்ளை என்று நான் தைரியமாய் அறிக்கைபண்ணுகிறேன்! [ரோம 8:15; கலா 4:7; 1 யோவா 3:1]

2. பிதாவாகிய தேவன் தமது குமாரனுடைய ஆவியை என் இருதயத்திற்குள் அனுப்பியிருக்கிறார் என்றும், பரிசுத்த ஆவியானவராலே நான் ஆழ்ந்த மரியாதையோடும், அசைக்க முடியாத நிச்சயத்தோடும், பிள்ளைக்குரிய விசுவாசத்தோடும் "அப்பா, பிதாவே!" என்று கூப்பிடுகிறேன் என்றும் அறிக்கை செய்கிறேன். [மாற்கு 14:36; ரோம 8:15; கலா 4:6]

3. அனாதைத்தனம், புறக்கணிக்கப்படுதல், மற்றும் சுயநீதியை நிலைநாட்ட முனையும் சகல அடிமைத்தனப் போராட்டங்களையும் நான் இயேசுவின் நாமத்தில் முற்றிலுமாய் வெறுத்துத் தள்ளுகிறேன்; நான் விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்கப்பட்டு, ஆட்டுக்குட்டியானவரின் இரத்தத்தினால் கழுவப்பட்டு, பிதாவின் உடன்படிக்கையின் அன்பில் நித்தியமாய்ப் பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கிறேன் என்று பிரகடனம் செய்கிறேன். [ரோம 5:1; எபே 1:5; எபி 10:19–22]

4. தேவனுடைய சுதந்திரவாளியாகவும் கிறிஸ்துவுக்கு உடன்சுதந்தரனாகவும்/உடன்சுதந்தரியாகவும் உள்ள உன்னத மேன்மையில் நான் நடக்கிறேன்; எனக்குள் வாசம் செய்யும் பரிசுத்த ஆவியானவர் என் நித்திய பரலோகச் சுதந்தரத்திற்குள் பிரவேசிக்கும் வரை என்னைப் பாதுகாத்து, வழிநடத்தி, பெலப்படுத்துவார் என்று முழு நிச்சயத்தோடு அறிக்கையிடுகிறேன்! [ரோம 8:17; கலா 4:7; எபே 1:13–14]

VI. வேதவசனத்தின் அடிப்படையிலான நன்றி செலுத்துதல்: 1. "அந்தப்படி, நீங்கள் மறுபடியும் பயப்படுகிறதற்கு அடிமைத்தனத்தின் ஆவியைப் பெறாமல், அப்பா பிதாவே, என்று கூப்பிடப்பண்ணுகிற புத்திரசுவிகாரத்தின் ஆவியைப் பெற்றீர்கள். நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகளாயிருக்கிறோமென்று ஆவியானவர்தாமே நம்முடைய ஆவியுடனேகூடச் சாட்சி கொடுக்கிறார். நாம் பிள்ளைகளானால் சுதந்தரருமாமே; தேவனுடைய சுதந்தரரும், கிறிஸ்துவுக்கு உடன்சுதந்தரருமாயிருக்கிறோம்." [ரோம 8:15–17]

2. கிருபையும் உண்மைத்துவமும் நிறைந்த பரம பிதாவே, உமது குமாரனாகிய இயேசுவின் ஈவிற்காகவும், உள்ளத்தில் வாசம் செய்யும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் முத்திரைக்காகவும் என் முழு ஆத்துமாவோடும் உமக்கு நன்றி செலுத்துகிறேன். என்னை ஆவிக்குரிய அடிமைத்தனத்திலிருந்தும், அனாதைத்தனம் மற்றும் நித்திய மரணத்திலிருந்தும் விடுவித்து, உமது சொந்தப் பிள்ளையாகத் தத்தெடுத்துக்கொண்ட உமது உன்னத தயவிற்காக ஸ்தோத்திரம். 

3. ஆக்கினைத்தீர்ப்பின் பயமின்றி, உம்மோடு நெருங்கி உறவாடும்படி "அப்பா, பிதாவே!" என்று கூப்பிடும் பாக்கியத்தைத் தந்தருளியதற்காக உமக்கு நன்றி கூறுகிறேன். பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியாகிய எங்கள் இரட்சிப்பின் திரியேக தேவனுக்கே, என்றென்றைக்கும் சகல துதியும், கனமும், மகிமையும், மாட்சிமையும் உண்டாவதாக. ஆமென். [ரோம 8:1; கலா 4:4–7; யூதா 24–25]

VII. நடைமுறை விசுவாசப் பயன்பாடு: 1. பிள்ளைக்குரிய தைரியத்தோடு ஜெபித்தல்: இன்று உங்கள் விண்ணப்பங்களை வைப்பதற்கு முன்பாக, தேவனை உங்கள் அன்பான பரலோகத் தகப்பனாக விசுவாசத்தோடு நோக்கிப் பார்த்து, சகல தயக்கங்களையும் பயங்களையும் அகற்றி, பிள்ளைக்குரிய உரிமையோடு கிருபாசனத்தண்டைக்கு வாருங்கள். [மத் 6:9; லூக் 11:11–13; எபி 4:16]

2. அடிமைத்தனத்தின் குற்றச்சாட்டுகளை முறியடித்தல்: தேவன் உங்கள்மீது கோபமாய் இருக்கிறார் என்று சத்துரு உங்கள் மனதில் குற்றவுணர்வை விதைக்கப் பார்க்கும்போதெல்லாம், கிறிஸ்துவினுடைய ஆவியானவர் எனக்குள் வாசம் செய்து என்னை தேவனுடைய சொந்தப் பிள்ளை என்று சாட்சியிடுகிறார் என்கிற சத்தியத்தை வாய்திறந்து அறிக்கைபண்ணுங்கள். [ரோம 8:1, 16; வெளி 12:10–11]

3. பிதாவின் அன்பின் திருத்துதலில் இளைப்பாறுதல்: வாழ்க்கையில் வரும் கடினமான சூழ்நிலைகளையோ அல்லது ஆவியானவரின் உணர்த்துதலையோ தேவனுடைய கோபமாக எண்ணாமல், தம் பிள்ளைகளைப் பரிசுத்தப்படுத்தி முதிர்ச்சியடையச் செய்யும்படி அன்புள்ள பிதா தரும் திருத்துதலாக ஏற்றுக்கொண்டு அமைதலாயிருங்கள். [நீதி 3:11–12; எபி 12:5–8]

_________________________________________________________________________

VIII. வேத சூழலும் பொருளும்: 1. கலாத்தியர் 3 மற்றும் 4-ஆம் அதிகாரங்களில், அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் புறஜாதி விசுவாசிகளை மோசேயின் நியாயப்பிரமாண நுகத்தடிக்குள் கொண்டுவந்து, சடங்காச்சாரங்களின் வழியாய் ஆவிக்குரிய முழுமையை அடையலாம் என்று வற்புறுத்திய யூதத்துவப் போதகர்களின் தவறான போதனைகளை வன்மையாகக் கண்டிக்கிறார். விசுவாசிகள் பின்வாங்கிப் போவதன் விபரீதத்தை விளக்க, மீட்பின் வரலாற்றை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்: கிறிஸ்து வருவதற்கு முன்பு, தேவனுடைய ஜனங்கள் சுதந்திரவாளிகளாய் இருந்தபோதிலும், உரிய காலம் வரும்வரை உக்கிராணக்காரருக்கும் பாதுகாவலருக்கும் கீழ்ப்பட்ட சிறுபிள்ளைகளைப் போல உலகத்தின் ஆரம்பப் பாடங்களுக்கு அடிமைப்பட்டிருந்தனர். [கலா 3:23–25; கலா 4:1–3]

2. ஆனால் காலம் நிறைவேறினபோது, நியாயப்பிரமாணத்திற்கு உட்பட்டவர்களை மீட்டுக்கொண்டு, நாம் புத்திரசுவிகாரத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளும்படி தேவன் ஸ்திரீயினிடத்திற் பிறந்தவரும் நியாயப்பிரமாணத்திற்கு உட்பட்டவருமாகிய தம்முடைய குமாரனை அனுப்பினார். 6-ஆம் வசனம் இந்த சட்டப்பூர்வமான மீட்பின் ஆழமான, உள்ளான அனுபவத்தை விவரிக்கிறது: எக்ஸாபெஸ்டெய்லென் ("தெய்வீகப் பணிக்காக அனுப்பினார்") என்ற சொல், 4-ஆம் வசனத்தில் பிதாவானவர் குமாரனை அனுப்பிய அதே அதிகாரப்பூர்வமான தெய்வீகப் பணியை பரிசுத்த ஆவியானவரை அனுப்புவதற்கும் குறிக்கிறது; விசுவாசிகளுக்குள் ஆவியானவர் வாசம் பண்ணுவது கிறிஸ்துவின் மனுவுருவாதலைப் போலவே இறையாண்மையும், நோக்கமும், நித்தியமுமானது என்பதை இது நிரூபிக்கிறது. [மாற்கு 14:36; கலா 4:4–6; எபே 1:13–14]

3. இதிலுள்ள இறையியல் வரிசை மிகவும் முக்கியமானது: நாம் பிள்ளைகளாக மாறுவதற்காக தேவன் ஆவியை அனுப்பவில்லை; மாறாக, கிறிஸ்து இயேசுவை விசுவாசித்ததினால் நாம் ஏற்கனவே தேவனுடைய பிள்ளைகளாய் இருக்கிறபடியினாலேயே, தேவன் தமது குமாரனுடைய ஆவியை நமது இருதயங்களில் அனுப்பியுள்ளார். பவுல் இங்கு பரிசுத்த ஆவியானவரை "தமது குமாரனுடைய ஆவி" (டோ நியூமா டூ ஹுயோ ஆட்டோ) என்று திட்டவட்டமாய் அழைக்கிறார்; நித்திய குமாரனாகிய கிறிஸ்து பிதாவோடு கொண்டுள்ள அதே பூரணமான, நெருக்கமான உறவிலும் சமுகத்திலும் பங்குபெறும் பாக்கியம் விசுவாசிகளுக்கும் உறுதிசெய்யப்பட்டுள்ளது. [யோவா 1:12; ரோம 8:14–15; கலா 3:26]

4. வாசம் பண்ணுகிற ஆவியானவர் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து, "அப்பா, பிதாவே!" என்று கூப்பிடுகிறார் (கிராஸோன்). அப்பா என்பது யூதக் குடும்பங்களில் பிள்ளைகள் தங்கள் தகப்பனை மிகுந்த மரியாதையோடும் பாசத்தோடும் அழைக்கும் அரமேயச் சொல்லாகும்; கெத்செமனே தோட்டத்தின் வேதனையிலும் நம் ஆண்டவராகிய இயேசு இதே வார்த்தையையே பயன்படுத்தி ஜெபித்தார். நமது உள்ளத்தில் எழும் ஆவியானவரின் இந்தத் தெய்வீக சத்தம், நியாயப்பிரமாண பயத்தையும் அடிமைத்தனத்தின் நடுக்கத்தையும் அகற்றி, நாம் இனி அடிமைகளல்ல, கிறிஸ்துவுக்குள் தேவனுடைய சுதந்தரவாளிகள் என்கிற நித்திய அடையாளத்தை முத்திரையிடுகிறது. [மாற்கு 14:36; ரோம 8:15–17; கலா 4:7]